Robię to, co zaplanowałam wcześniej — samodzielnie zainicjowałam kontakt z przedsiębiorcą w sprawie praktyk. Podobnych planów jest sporo, bo póki co nic nie jest na 100%, nic nie jest zaklepane. Być może będę zabiegana przez całe wakacje. Być może codziennie zacznę pisać e-mail po e-mailu do każdego kto mi się nawinie.
Category: Wszystkie
Sesja za pasem. Zacznie się w przyszłym tygodniu. Zjazdy praktycznie na finiszu. U nas (czyt. m. in. w mojej grupie) już się zakończyły, ale paru innym kierunkom zostały jeszcze najwyżej dwa.
Nie ma nadziei na odrodzenie. Jest tylko mamienie i hipokryzja. I czułe słówka, gesty…
Pewnie zaraz dostanę po gębie.
Bo nie powinnam była myśleć.
A jak już pomyślałam, to nie powinnam była napisać.
A jak już pomyślałam i napisałam, to nie powinnam była się podpisywać pod własnymi słowami na własnym blogu.
A jak już pomyślałam, napisałam i się podpisałam, to nie powinnam się potem dziwić.
Coraz trudniej iść przez życie z uśmiechem, z podniesioną głową. Nie ma pracy, za chwilę zabraknie pieniędzy, toteż wkrótce nie będzie niczego. Istnieje groźba, że strona nabezrobociu.com zniknie z sieci, ponieważ nie będzie mnie stać na jej utrzymanie. Istnieje groźba, że zostanę odcięta od dostępu do Internetu, bo nie będzie mnie stać na jego opłacanie. Prośby o pieniądze na leki i bilet do szkoły (obie rzeczy to konieczność) będę musiała słać do kogoś innego. Kiedy kasa się skończy, pozostanie mi tylko leżenie w łóżku i wspominanie z rozrzewnieniem dawnych, lepszych czasów oraz woda i kromka chleba. Nadciąga widmo totalnej biedy…
I co? Zobaczę. Po roku przerwy od rozmów kwalifikacyjnych (mimo poszukiwania pracy) nie liczę na zbyt wiele. Właściwie to już na nic nie liczę, bo — znając życie — i tak wybiorą kogoś innego. Przeżyłam już tyle porażek odnośnie zdobywania pracy, że każda kolejna powinna spływać po mnie jak po przysłowiowej kaczce. Zastanawiam się tylko jak długo to jeszcze będzie trwało… View full article »
Ostatni komentarz (autor i wpis)