Czuję, że spieprzyłam sprawę. I to nie wczoraj czy dzisiaj. Spieprzyłam sprawę już w momencie narodzin. Nie ukrywam – jest mi z tym źle. Czasami nawet żałuję, że mnie nie wyskrobano.
Niby żyję coraz dłużej, ale w miarę upływu czasu staję się jeszcze większą idiotką niż byłam. Niby walczę, ale im bardziej mi na czymś zależy, tym większą porażkę odnoszę. Niestety, przestać już nie mogę.
„Jeśli walczysz, to możesz przegrać, jeśli przestałeś walczyć, to już przegrałeś” – Bogdan Wenta
Odgłosy petard rozlegały się przez cały wczorajszy dzień. Dopiero teraz zrobił się taki hałas, że miejscami przypomina to wojnę, bombardowania, ostrzeliwania. Niestety, po raz kolejny zdarza się, że ktoś będzie świętował nadejście 2009 roku hukiem wystrzałów z karabinów maszynowych, a nie fajerwerków.
Jaki był poprzedni rok? Przede wszystkim inspirujący. Nigdy wcześniej nie zdarzyło mi się opisywać pewnych uczuć w tak głęboki sposób, niemal wyrywając każdy wyraz prosto z własnej duszy. Wczoraj przeszłam wręcz samą siebie.
Nowy 2009 rok może okazać się być całkiem pracowitym. Nie tylko pod względem kalendarza, ale i gwiazd. Chcę znaleźć nową pracę. Wymarzoną. W zupełnie innym miejscu niż dotychczasowa – oto moje postanowienie na ten rok.
Znów zabrałam się za tworzenie własnego szablonu na potrzeby tego bloga. Jak dotychczas udało mi się wykreować parę, niewiele różniących się od oryginału, plików. Inspirację odnalazłam dopiero po dłuższym czasie… w kilku innych theme’ach do WordPress’a. Pomysł na własny szablon wziął się stąd, że parę ostatnich miesięcy spędziłam na poszukiwaniach tematu, który by mi do końca odpowiadał. Nie znajdując takowego — postanowiłam zrobić go sama; połączyć ze sobą jedynie niektóre elementy z różnych, ciekawych szablonów i dodać przy okazji własne pomysły.
Mój cel wygląda tak:
Tyle na dziś. Dobranoc.
