młodą kotkę. Umaszczenie nie gra roli. Sterylizacja mile widziana.

Nie mam takiego zwyczaju. Dla mnie to byłaby nawet oznaka pewnej desperacji. Po co odpowiadać  na ogłoszenia o pracę, gdzie jednym z niezbędnych wymogów są np. studia inżynierskie, a takowych z kolei się nie ukończyło (ba – nawet się nie zaczęło, choć czasem i studenci ostatnich lat są mile widziani)?

Strata czasu. I tak mogą nie zaprosić na rozmowę. Nie mają takiego obowiązku, zwłaszcza, gdy kandydat nie spełnia wszystkich wymagań.

Uważam, że pracodawcy także powinni wiedzieć kogo chcą zatrudnić. Trudno mówić o jakichkolwiek konkretach, jeśli treść ogłoszenia jest dość skąpa wraz z podanym numerem telefonu, e-mailem czy innym rodzajem kontaktu, a tymczasem przy bliższym kontakcie z potencjalnym pracodawcą okazuje się, że oferta jest wyłącznie dla studentów lub uczniów, a nie bezrobotnych ze średnim wykształceniem.

Skąd to wzięłam? Z autopsji, bo przecież nie z sufitu.

Fakt. Dopuszczam do siebie taką myśl. Pora zdobyć sensowny zawód, dokończyć to, co się zaczęło. Postanowiłam złożyć papiery do szkoły policealnej. Zrobię to w przyszłą środę, czyli wtedy, gdy otrzymam orzeczenie o niepełnosprawności, które mam zamiar dołączyć do pakietu dokumentów i zdjęć.

Jeszcze nie wiem jaki skutek odniosą moje działania. Ale poinformuję o nich w stosownym terminie.